Janusz Rudnicki

Pisarz i eseista
13.11.1956 Kędzierzynie

Biografia

Janusz Rudnicki (ur. 13 listopada 1956 w Kędzierzynie) – polski pisarz i eseista. Był działaczem NSZZ Solidarność; internowano go po wprowadzeniu stanu wojennego. Emigrował do Niemiec Zachodnich w 1983. Debiutował opowiadaniem w berlińskim Archipelagu. Studiował slawistykę i germanistykę na Uniwersytecie Hamburskim. Stały współpracownik miesięcznika Twórczość, w którym publikuje cykl Listy z Hamburga. Nominowany do Nagrody Nike 2008 za Chodźcie, idziemy. Finalista Nagrody Nike 2010 oraz nominowany do Nagrody Literackiej Gdynia 2010 za Śmierć czeskiego psa.

Publikował liczne tomy prozy: Można żyć (1993), Cholerny świat (1996), Tam i z powrotem po tęczy (1997), Męka kartoflana (2000, wyd. II W.A.B. 2011), Der Grenzgänger (2002), Mój Wehrmacht (2004), Chodźcie idziemy (2007), Śmierć czeskiego psa (2009), Trzy razy tak! (2013), Życiorysta (2014), Życiorysta dwa (2017), Życiorysta 3 (2018) oraz Człowiek na rondzie (2023).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Nominacja do Nagrody Nike 2008 za Chodźcie, idziemy
Finalista Nagrody Nike 2010
Nominacja do Nagrody Literackiej Gdynia 2010 za Śmierć czeskiego psa
Publikacje prozy m.in. Można żyć, Cholerny świat, Mój Wehrmacht

Ciekawostki

Emigrował do Niemiec Zachodnich w 1983 roku.
Publikuje w miesięczniku Twórczość w cyklu Listy z Hamburga.
Debiutował opowiadaniem w berlińskim Archipelagu.

Udostępnij