Edward Janusz Nycz

Edward Janusz Nycz urodził się w 1961 roku w Kędzierzynie. Po pomyślnie zdanym egzaminie maturalnym podjął studia pedagogiki w Wyższej Szkole Pedagogicznej im. Powstańców Śląskich w Opolu (1980–1984), kończąc je tytułem zawodowego magistra.

Następnie rozpoczął pracę jako samodzielny referent ds. kulturalno-oświatowych w Spółdzielni Inwalidów im. Karola Świerczewskiego w rodzinnym Kędzierzynie-Koźlu. Dwa lata później został asystentem, a od 1988 roku starszym asystentem na macierzystej uczelni. W 1990 roku uzyskał w opolskiej WSP stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie socjologii na podstawie pracy Społeczno-wychowawcze aspekty integracji w społeczności lokalnej, której promotorem był prof. Tadeusz Gospodarek. Wraz z tytułem doktora uzyskał awans na stanowisko adiunkta.

W 2015 roku Rada Wydziału Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk społecznych w zakresie pedagogiki o specjalności pedagogika społeczna na podstawie dorobku naukowego i pomyślnie zdanego kolokwium habilitacyjnego oraz rozprawy nt. Druga szansa młodzieży. Studium funkcjonowania Ochotniczych Hufców Pracy.

W latach 2012–2014 był kierownikiem Zakładu Pedagogiki Kultury, a po jego przekształceniu w 2015 roku w Pracownię Kulturowych Podstaw Edukacji przełożonym tej jednostki organizacyjnej na Instytucie Nauk Pedagogicznych Uniwersytetu Opolskiego. Ponadto od 2012 do 2016 zajmował stanowisko wicedyrektora, a od 2016 roku dyrektora tegoż instytutu.

Poza Uniwersytetem Opolskim w latach 1994–2001 pracował w Państwowym Pomaturalnym Studium Kształcenia Animatorów Kultury i Bibliotekarzy w Opolu oraz od 2000 do 2006 roku w Wyższej Szkole Zarządzania i Administracji w Opolu. Przez dwa lata był wykładowcą w Wyższej Szkole Umiejętności Pedagogicznych i Zarządzania w Rykach (1999–2001). Od 2003 roku jest kierownikiem Zakładu Kulturowych Podstaw Edukacji w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Raciborzu.

Edward Nycz oprócz działalności naukowo-dydaktycznej jest członkiem lokalnych i krajowych stowarzyszeń naukowych. Od 1992 roku zasiada w Towarzystwie Ziemi Kozielskiej w Kędzierzynie-Koźlu, gdzie w latach 1992–2006 i 2010–2014 był wiceprezesem, a 2006–2010 i od 2014 roku prezesem. Od 2021 pełni funkcję przewodniczącego rady Muzeum Ziemi Kozielskiej. Jest także członkiem Polskiego Towarzystwa Socjologicznego, Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego, Stowarzyszenia Instytut Śląski w Opolu oraz Komisji Studiów nad Przyszłością Górnego Śląska przy Oddziale Katowickim Polskiej Akademii Nauk.

Kontrowersje: Jako dyrektor instytutu dopuszczał się mobbingu pracowników, co skutkowało wszczęciem postępowania. Po zakończeniu postępowania Komisji antymobingowej, powołanej w odpowiedzi na liczne zgłoszenia naruszeń, w 2025 roku został dyscyplinarnie zwolniony.